در این مقاله ماهیت تولید سنتی در مقابل روشهای تولید و سازماندهی کار که اصطلاحا در دو مقوله الگوی شبه متغیر معرفی شده اند بررسی می شود. الگوهای سازماندهی شبه متغیر و متغیر به لحاظ سیاسی، اقتصادی و اجتماعی دو ساختار متفاوت عرضه می دارند که به نظر می رسد می توانند تبیینی مناسب و پاسخی تعیین کننده در مواجهه با بحران های تولید سنتی در رابطه با تغییرات سازمانی، کارآموزی و بهره برداری از مهارت و توانائی های علمی و تجربی افراد و کارکنان ارائه دهند. نهایتا تلاش بر آنست تا بر اساس این تحلیل الگوی نسبی برای تحلیل وضعیت سازمان ها و صنعت به منظور تعیین جایگاه سازمان بر حسب نوع فناوری، تغییرات سازمانی، توسعه منابع انسانی با تاکید بر آموزش و بهره برداری از دانش و مهارتهای کارکنان ارائه گردد.
