مفاهیم سازمان و تکنولوژی در سیر تحولات تاریخی خود همواره با برداشت ها و تلقی های گوناگون روبرو بوده اند. دولتمردان و گردانندگان سازمان های بزرگ به سازمان و تکنولوژی به طور تک بعدی و صرفا در جهت افزایش سطح بهره وری و سود آوری نگریسته اند و چندان توجهی به بعد مهم تر یعنی تعامل انسان با ماشین و تقابل سازمان با تکنولوژی نداشته اند. در جهت اجرای برنامه ها و طرح های دولت برای بازسازی مناطق آسیب دیده ایران، پیش از هر اقدام، شناسایی عوامل اصلی موفقیت استراتژی بازسازی، مقدم است.
