مطالعات مدیریت بهبود و تحول

نافرمانی مدنی منابع انسانی در سازمان‌های دولتی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

علی شریعت نژاد 1
رضا سپهوند 2
سیده نسیم موسوی 3
رضوان منتی 3

1 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

2 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه لرستان، خرم آباد

3 دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان ، خرم آباد، ایران

https://doi.org/10.22054/jmsd.2025.87212.4674
چکیده
این پژوهش، از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل مدیران ارشد و مدیران منابع انسانی سازمان‌های دولتی بوده و نمونه‌ای 20 نفره به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده است. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل مصاحبه (در بخش کیفی) و پرسشنامه (در بخش کمی) بوده که روایی و پایایی آن‌ها با استفاده از روش‌های محتوایی، نظری، و نیز از طریق سنجش پایایی درون‌کدگذار و میان‌کدگذار، مورد تأیید قرار گرفته است. داده‌های کیفی با استفاده از روش تحلیل محتوا و نرم‌افزار Maxqda و داده‌های کمی با روش ISM تحلیل شده‌اند. یافته‌های پژوهش، ابعاد و مؤلفه‌های اثرگذار بر نافرمانی مدنی منابع انسانی را در چهار حوزه اصلی شناسایی کرده است: بسترهای شکل‌گیری، عوامل مداخله‌گر، ابعاد و پیامدهای نافرمانی مدنی منابع انسانی. نتایج نشان می‌دهند که پیاده‌سازی نافرمانی مدنی در منابع انسانی می‌تواند منجر به افزایش خودکارآمدی کارکنان، تشدید سرخوردگی، کاهش بهینه‌سازی سازمانی و افزایش نرخ ترک خدمت شود.

کلیدواژه‌ها

نافرمانی
نافرمانی مدنی
سازمان‎های دولتی.معادلات ساختاری تفسیری
استان لرستان
موضوعات

عنوان مقاله English

Civil Disobedience in Human Resources of Government Organizations

نویسندگان English

Ali Shariat nejad 1
Reza sepahvand 2
seydhe nasim mousavi 3
Rezvan Mennati 3
1 Assistant Professor, Department of Management, Faculty of Management and Economics, Lorestan University, Khorramabad, Iran
2 Professor, Department of Business Administration, Faculty of Economics and Management, Lorestan University, Khorramabad, Iran
3 PhD in Human Resource Management, Faculty of Management and Economics, Lorestan University, Khorramabad, Iran
چکیده English

In the field of organizational management, examining the reaction of employees to unfavorable conditions within the organization and factors effective in creating tensions, such as job dissatisfaction, is of particular importance. This study is applied in terms of its purpose and descriptive-survey in terms of its nature and method. The statistical population includes senior managers and human resources managers of government organizations, and a sample of 20 people was selected using purposive sampling. The data collection tools included interviews (in the qualitative part) and questionnaires (in the quantitative part), whose validity and reliability were confirmed using content and theoretical methods, as well as by measuring intra- and inter-coder reliability. Qualitative data were analyzed using content analysis and Maxqda software, and quantitative data were analyzed using the ISM method. The research findings identified the dimensions and components affecting civil disobedience in human resources in four main areas: formation contexts, intervening factors, dimensions and consequences of civil disobedience in human resources.

کلیدواژه‌ها English

Disobedience
civil disobedience
government organizations. Interpretive structural equations
Lorestan Province
  1. کرد، باقر و مهدی‌نژاد، عالیه (1400). واکاوی پیشران‌های نافرمانی مدنی منابع انسانی در سازمان‌های دولتی(رویکرد دلفی فازی)، فصلنامه پژوهش‌های مدیریت عمومی،14، (54)، ص 233-197.10.22111/jmr.2022.39820.5587
  2. کونکا، مارتا(1399). نافرمانی مدنی برای احترام به قانون و حقوق بشر، فصلنامه حقوق بشر، دوره 15، شماره 2، پیاپی (30)، ص152-137.https://doi.org/10.22096/hr.2020.45881
  3. مرادزاده، فاطمه و هادوی‌نژاد، مصطفی(1399). تحلیل گفتمان انتقادی نافرمانی مدنی در یک سازمان دولتی، فصلنامه پژوهش‌های مدیریت منابع انسانی، دوره 10، شماره 3، ص 173-148.http://ormr.modares.ac.ir/article-28-41280-fa.html
  4. وطن‌خواه، حمید؛ ظریف‌کارفرد، سیدمحسن؛ ضرابی، حمید و رحیمی، روح‌اله (1399). نافرمانی مدنی به مثابه یک فرصت برای دولت‌های پاسخگو و شهروندان خوب، فصلنامه تخصصی علوم سیاسی، سال شانزدهم، شماره پنجاه و دوم ص 180-161.https://sanad.iau.ir
  5. وطن‌خواه، حمید؛ ظریف‌کارفرد، سیدمحسن؛ ضرابی، حمید و رحیمی، روح‌اله (1399). جایگاه طبقات اجتماعی در نافرمانی مدنی از منظر جامعه‌شناسی حقوق عمومی، فصلنامه تحقیقات حقوقی آزاد، دوره سیزدهم، شماره 50، ص 97-75. 10.30510/psi.2021.239779.1196
  6. Alakbarova,F(2019). How To Deal With Unjust Laws: Justifiability Of Civil Disobedience, Wroclaw Review of Law, Administration & Economics, Vol 9:1,PP.75-85. DOI: 10.2478/wrlae-2019-00
  7. Allen,M(2017). Introduction: A Global Practice of Civil Disobedience, Studies in Global Justice, 16, PP.1-17.DOI 10.1007/978-94-024-1164-5_1.
  8. Assiamah, E,Y & Kyeremeh,T, A(2014). A Critical Assessment of Public Administration and Civil Disobedience in Developing African Democracies: An Institutional Analysis of Mob Justice in Ghana, Journal of Law, Policy and Globalization, Vol.28,PP.1-11. https://www.researchgate.net/
  9. Bedau, H. A. (1991). Civil disobedience and personal responsibility for injustice. In H. A. Bedau (Ed.), Civildisobedience in focus,PP. 49-67. London: Routledge. https://www.jstor.org/stable/27902195
  10. Garas,S., Mahran,A., & Mohamed,H.(2018). Internal corporate branding impact on employees’ brand supporting behaviour, Journal of Product & Brand Management 27(1):79-95.DOI:1108/JPBM-03-2016-1112
  11. Hornby, A. (2006). Oxford Advanced Learner’s Dictionary of Current English, Oxford University Press, UK, 1435PP. https://www.scirp.org
  12. James,J, E(2019). Pirate open access as electronic civil disobedience: Is itethical to breach the paywalls of monetized academicpublishing, Journal of the Association for Information Science and Technology,PP.1501-1504.
  13. Kunecka, M. (2019). Civil Disobedience for Respect for Law and Human Rights, Human Rights Quarterly, Vol, 15, Number 2, Series (30),PP. 152-137.(In Persain) https://doi.org/10.22096/hr.2020.45881
  14. Malik,A., & Khan, L.(2022). Research YouTube: Methods, Tools, Analytics, n book: The SAGE Handbook of Social Media Research Methods ,PP.651-663. DOI:4135/9781036243388.n45
  15. Marcou,A(2021). Violence, communication, and civil disobedience, An International Journal of Legal and Political Thought, 12:4, PP.491-511, DOI: 10.1080/20403313.2021.1921494
  16. Mohammed Bn Aoin, H(2017). Impact of human resource management onorganizational performance within firms in Saudi, International Journal of Advanced Research, PP.1-19. http://www.journalijar.com
  17. Morrison,I & Basil Sunday,N (2019). Civil Disobedience and Good Governacce: A Philosophical Perspect, British International Journal of Education And Social Sciences, Vol.6, No.8,PP.31-38.https://cirdjournals.com
  1. Nnamdi, S. (2011). Political Obligation and Civil Disobedience in Hannah Arendt: A Politico-Philosophical Perspective. Port Harcourt: Blestgrafix. https://books.google.com
  2. Piller, I., Zhang, j., & Jai, l.(2022).Peripheral multilingual scholars confronting epistemic exclusion in global academic knowledge production: a positive case study, Macquarie University, Linguistics C5A, 2109, Sydney, Australia https://www.degruyterbrill.com/
  3. Quigley, C. N., & Bahmueller, C. F. (2001). Civitas: a framework for civic education. Center for Civic Education:Calabasas, CA.
  4. Rawls, J. (1971). A theory of justice. Massachusetts: Belknap Press.
  5. Sumarsid, Wardhani, T, E & Aripin(2020). Human Resource Management for Increasing Employees’Satisfaction and Enhancing Competitive Strengths, International Journal of Economics and Business Administration, Vol, VIII, Issue 3, PP.543-553. DOI: 10.35808/ijeba/552
  6. Trejo, C, A, Albert Márquez, J, J.; Murillo Mena, A(2022). The relationship of political obligation andcivil disobedience in correlation with the newdemocracies of 21st century socialism, Centro Sur Universidad Nacional de San Agustín, PerúISSN-e: 2600-5743Periodicity: Semestralvol. 6, no. 1,PP.115-123. https://dialnet.unirioja.es
  7. Uroko,F,C(2018).Civil Disobedience and The Surival of Democrcy in
    NigeriaI: Lessons From Rehoboams Leadershio, Gwebuike: An African Journal of Arts and Humanities,Vol. 4 No 5,PP.112-127. https://acjol.org/index.php
  8. Velasco, J. (2016). Revitalizing Democracy through CivilDisobedience. Unisinas Journal of Philosophy, Vol.17(2).PP.111-120. doi: 10.4013/fsu.2016.172.04
  9. WliliamsI,R, Rossi ,D, Acobson, C & Pritchard,T(2017). The New Normal?Natueal Resource Development,Civil Disobedience, and Injuctive Relief  , Alberta Law Review,55(2), PP.286-316. DOI:https://doi.org/10.29173/alr1248
  10. Zain, Z & Agus ,Y,M(2017). Civil Disobedience: Concept and Practice, Asian Social Science; Vol. 13, No. 8,PP.129-134. URL: https://doi.org/10.5539/ass.v13n8p129

  • تاریخ دریافت 07 مرداد 1404
  • تاریخ بازنگری 20 آبان 1404
  • تاریخ پذیرش 09 آذر 1404

صفحه اصلی

اعضای هیئت تحریریه

ارسال مقاله

هزینه بررسی مقاله ها

تماس با ما